پرنده اي غريب و بي نصيب

مسافري كه در عبور خويش

به خنده هاي آفتاب

                       يا ترانه هاي آب

                                          دل نداد

كسي كه سنگ بود- مثل كوه-

                   سخت بود مثل-مثل صخره-

                                             سرد بود- مثل باد-

و هيچگاه دست گرم يك ستاره را

                   به روي شانه اش نديد

من تمام عاشقانه ها را جدي گرفتم..براي هركه دلم را لرزاند كلبه اي ساختم حتي با حصير...